En of onze vrijwilligers niet zeer hard werken! Denken we in eerste instantie maar aan de wekelijkse vrijwilligers in de hangar, zowel de dames als de heren, die de ontvangen goederen controleren, selecteren, verpakken, enz. Het is vrijwilligerswerk dat niet te onderschatten valt!
Buiten de ‘officiële prestatie-uren’ in de hangar, zijn er ook nog anderen. Zeer waardevol materiaal wordt niet altijd gebracht; soms wordt het opgehaald. Dankzij de sterke inzet kunnen we – Godzijdank – veel noodhulp opsturen, anders gezegd, veel noodlijdenden in Oekraïne helpen. Wanneer we het doel van ons vrijwilligersengagement centraal stellen en hieraan, zo mogelijk, een dosis onbaatzuchtige liefde toevoegen, wordt zelfs het minder aangename of moeilijke vrijwilligerswerk aangenamer of makkelijker. En hoe sterker men zich kan identificeren met de meest kwetsbaren in Oekraïne, voor wie we het toch doen, hoe meer energie er vrij kan komen, ondanks de vele levensjaren, die onze vrijwilligers al op hun teller hebben staan.
Naast het zeer arbeidsintensieve karakter van onze hulpgoederenactie, die vooral in de hangar plaatsvindt, zijn er de laders-vrijwilligers, zonder dewelke ook geen enkele zending kan plaatsvinden. Op 23 juli waren ze weer van de partij, deze keer met een negentien. Gestart met relatief veel laders rond 8.30 u. duurde het laden deze keer wat langer, tot ongeveer 12.15 u. Toen waren de vrachtwagen en de aanhangwagen, zoals altijd, tot aan de nok vol. Door de vele moeilijke te laden grotere stukken duurde het deze keer wat langer. Maar dit hoort ook bij het vrijwilligerswerk: aangezien het allemaal onbezoldigd gebeurt, mag er wel wat minder tijdsdruk op het werk zijn, al hebben een aantal onder ons toch wel deze ‘snelheidsmicrobe’ te pakken, ook soms overgeërfd van hun voormalige professionele leven, want in onze hedendaagse samenleving gaat niets nog snel genoeg: ‘time is money!’ Gelukkig was het op 23 juli niet zo extreem warm als we de laatste tijd hebben meegemaakt. Aanvankelijk begon het zelfs te miezeren. Gelukkig was dit vlug voorbij en hebben we de goederen droog kunnen laden.
Maar niet alles viel mee voor deze lading door serieuze computerproblemen, ondanks de zeer deskundige kennis van de hierbij betrokken vrijwilligers. Allereerst heeft een technisch probleem een aanzienlijke vertraging veroorzaakt op administratief vlak bij het afwerken van dit deel van elk transport, waardoor de chauffeur pas ’s avonds de nodige uitvoerdocumenten in handen kreeg en het te laat was om zich diezelfde dag nog bij het expeditiekantoor aan te melden.
Maar de tweede tegenslag met deze lading is dat er, om wie weet welk IT-duiveltje zich deze keer met deze visuele reportage heeft bemoeid. De zeer prachtige fotoreportage is zoekgeraakt en uiteindelijk niet meer terug te vinden, tot onze allergrootste spijt. Het kan gebeuren! Maar er zijn nog veel ergere grote rampen in de wereld, hè?
Dus, niet getreurd: kom de volgende keer allemaal terug om te helpen met het laden en we doen de reportage opnieuw!Waarvoor nu ook al onze oprechte dank. (LB)